میعاد در لجن

میگن کلاغ  قارقاری تورو چه به باغ درباری

سکه نداری دون می خوای عاشق مهربون می خوای

خوش بود دلم دوسم داری

میگن که تو حق نداری

یه دلخوشی داشتم اونم ازم گرفتن اجباری

پیغوم رسید که اون ورا جا نیست واسه کوچیکترا

آهای کلاغ دیونه اینجا جای بزرگونه

خوش بود دلم یه کسی هست

یه عمر مشه به پاش نشست

به پاش نشست و مرد براش

قارقاری کرد تو سرسراش

میگن باید فرار کنم

دلمو آخه چی کار کنم

چه خاکی من بر سر این تک دل بی قرار کنم